پشتیبانی
رزومه مشاوران توسعه آينده
مدیریت دانش چیست؟
درباره ما | ارتباط با ما | همكاري با ما
اخبارمحصولاتكارفرمايانكتابخانهپرسشهاي متداولسايتهاي مرتبطتصاوير

مجله الكترونيكي مطالعات مديريت دانش

پیاده‌سازی مدیریت دانش در نظام بهداشت و درمان




پیاده سازی مدریت دانش در نظام بهداشت و درمان




سارا کرمی / کارشناس ارشد مدیریت دانش
مشاوران توسعه آینده






چکیده:

پیشرفت‌های حاصله در انفورماتیک سلامت همراه با روش‌های مدیریت دانش، چالش‌هایی را در رابطه با پذیرش این موضوع ایجاد کرده است. این مقاله نقش مدیریت دانش و موارد پیاده‌سازی KM در صنعت بهداشت و درمان را مورد بحث قرار می‌دهد. روش‌های KM در صنایع بسیاری از بانکداری گرفته تا خرده‌فروشی مفید واقع شده است. به طور گسترده‌ای این باور جا افتاده است که KM در صنعت درمان هم مفید خواهد بود اگر پیاده‌سازی‌اش به درستی برنامه‌ریزی شده و اجرا شده باشد. KM تعامل بین بیمارستان‌ها، پزشکان و بیماران را تغییر خواهد داد. KM می‌تواند برای تحقق نیازهای درمانی که با افزایش جمعیت و بازنشستگی تدریجی نسل‌های گذشته رشد می‌کند، به‌کار رود.



کلمات کلیدی: مدیریت دانش، بهداشت و درمان، انفورماتیک سلامت، ثبت الکترونیکی بیمار






مقدمه


در ایالات متحده، افزایش نرخ جمعیت سازگار با افزایش امید به زندگی از سال 2000 تا 2012، 11% و از سال 2000 تا 2009، 2% بوده است. رشد سریع جمعیت و تقاضا، بار سنگینی را بر دوش صنعت بهداشت و درمان می‌گذارد. در نتیجه این هجوم فزاینده، پزشکان، بیمارستان‌ها و شرکت‌های بیمه باید بیماران بیشتری را جهت برآوردن نیازهای پیشگیرانه مورد پوشش قرار دهند. علاوه بر این، نه تنها با مشکلات کمبود ظرفیت مواجه می‌شوند، بلکه پزشکان باید مدیریت ریسک را نیز در نظر بگیرند؛ در جایی که تسهیم اطلاعات در میان پزشکان ضعیف بوده و آزمایش کردن تجهیزات پزشکی می‌تواند باعث خطا در تشخیص و درمان پزشکی شود. بنابراین مؤسسات پزشکی در حال حاضر یا در آینده با داده‌های ساختار نیافته و سازمان‌دهی نشده‌ای مواجه خواهند شد که مانع از توانایی پزشکان برای اتخاذ تصمیمات آگاهانه می‌شود.
صنعت بهداشت و درمان در حال حاضر در مرحله مشکل‌داری در تحقق تقاضای رو به رشد جمعیت است. برای اینکه این صنعت دارای سازمان‌های اثربخش و کارا شود، پیش‌بینی شده که آنها باید اصول مدیریت دانش را بپذیرند. از طریق توسعه فناوری اطلاعات (IT)، داده‌ها و اطلاعات پزشکی کنونی و آتی می‌توانند اهرمی برای توسعه راه‌کارهای دانش‌محور شوند که همکاری میان مؤسسات را تسهیل نموده و تقاضا برای بهداشت و درمان را با مدیریت ثبت و توسعه روش‌های بهتر برای تشخیص و درمان بیماران‌، بهبود می‌دهد.




نقش مدیریت دانش

دانش شامل داده‌ها، اطلاعات، و تجربه است. این ترکیبی از حقایق، تجزیه و تحلیل‌ها، یادگیری‌ها و درس‌های آموخته شده‌ای است که دانش هر فرد را تشکیل می‌دهد. مفهوم مدیریت دانش روش‌ها و راه‌کارهایی را برای افراد و سازمان‌ها فراهم می‌کند که از ترکیبی از سرمایه فکری، فرایندهای کسب و کار و راه‌کارهای فناوری اطلاعات است و باعث می‌شود اهداف عملیاتی سازمان‌ها، موثرتر و کاراتر تحقق یابند. از طریق خلق، سازماندهی، تدوین، توزیع و استفاده از دانش، شرکت‌ها می‌توانند روش‌های مدیریت دانش را به‌کار گیرند تا کارکنان قادر به اجرای عملیات مثبت گردند. علاوه بر این، مخازن مختلف دانش در سازمان به نسل‌های آتی اجازه می‌دهد تا از اشتباهات گذشته درس گرفته و راه حل‌های خلاقانه‌ای برای نیازهای کسب و کار ارائه دهند.


در محاوره، دانش  به دو بخش ضمنی و صریح تقسیم می‌شود. دانش صریح اطلاعاتی است که به آسانی دریافت و ساختاربندی شده و با افراد به اشتراک گذاشته می‌شود. به عنوان مثال، دانش صریح می‌تواند مستنداتی مانند رویه‌ها و خط مشی‌های بیمارستان و روش‌های تشخیص بالینی باشد. متناوباً، دانش ضمنی از تجارب و مهارتهایی تشکیل شده که یک فرد می‌تواند به مرور زمان و در مواجهه با مشکلات به‌دست آورد. رویارویی با اتفاقات به مرور زمان می‌تواند فرآیند فکری یک شخص را درگیر کند. علاوه بر این، دانش ضمنی را به عنوان درک چگونگی و چرایی این موضوع تعریف می‌کند. به دلیل پیچیدگی، هدفمند بودن و ذهنی بودن، دانش ضمنی به سختی جذب شده و بدون اختصاص منابع مهم برای تدوین دانش در یک حالت صریح که بتواند مورد استفاده دیگران قرار گیرد، انتقال نمی‌یابد.




انواع دانش بخش بهداشت و دمان

در مقیاس کوچک، دانش می‌تواند بیشتر تصفیه شود. در صنعت بهداشت و درمان، توضیح بیشتر به تعریف جنبه‌های مختلف صنعت درمان می‌پردازد که می‌تواند به همراه در نظر گرفتن یکپارچه‌سازی روش‌های مدیریت دانش باشد. در مقاله‌ای هشت نوع مختلف دانش در صنعت درمان بیان شده است. هر چند فقط سه مورد در ادامه شرح داده خواهد شد که علتش همبستگی آن‌ها  با موضوع این مقاله است.





دانش پزشک

دانش پزشک در واقع دانش کاربردی نیز نامیده می‌شود. این نوع، بدیهی‌ترین نوع دانش است که به ذهن می‌آید. متخصصان پزشکی هم دانش ضمنی و هم دانش صریح را دارا می‌باشند. به عنوان مثال، پزشکان باید اطلاعات پزشکی استاندارد را بدانند که به سادگی مفاهیم و مطالب مورد نیازشان را با مراجعه به کتاب‌های مرجع فراگیرند. هرچند، برخی ممکن است مهمترین منبع تأمین‌کنندة دانش را نوع ضمنی آن بدانند. سال‌ها تجربه پزشکی با بیماران بی‌شمار به پزشکان کمک می‌کند تا مبنایی از دانش درونی از نشانه‌ها و علائم در مورد بیماران و شرایط پزشکی را توسعه دهند که در بیان نیازهای مراقبت‌های پیشگیرانه و بیماری‌ها مفید است.



دانش بیمار
در طرف دیگر طیف پزشکی، دانش ضمنی بیماران قرار دارد. این نوع اطلاعات "وضعیت سلامت" نیز تلقی می‌شوند. بیماران دانش پیچیده‌ای در حال حاضر و در گذشته درباره شرایط پزشکی داشته و دارند که پزشکان ممکن است چیزی درباره آن‌ها ندانند. چنین دانشی برای پزشکان حیاتی است، خصوصاً زمانی که در رابطه با تشخیص و تجویز درمان برای بیماری‌ها باشد.



دانش سازمانی
مؤسسات پزشکی از منابع دانش محوری تشکیل شده‌اند که دسترسی به آن برای بیماران و پزشکان امکان‌پذیر است. این محدوده از دانش می‌تواند متشکل از تنوعی از دانش از سیستم‌های تشخیص پزشکی، مواد متنی، و دیگر تخصص‌های پزشکی باشد. فراتر از این، این محدوده می‌تواند حاوی دانش فرآیند درمان باشد که توسط یک مؤسسه یا جامعه پزشکی توصیه شده باشد.


 




پیاده سازی مدیریت دانش بخش بهداشت و درمان

روش‌های مدیریت دانش در کسب و کارهای بسیاری، به‌کار گرفته شده است. هرچند، صنایع بهداشت و درمان به کندی با این مفاهیم و اصول تطبیق یافته‌اند. شرکت‌هایی که به دنبال دانش‌محور شدن هستند، مفاهیم مدیریت دانش را با IT و راه‌کارهای کسب و کار ادغام کرده‌اند. از زمان توسعه و تجاری‌سازی اینترنت در دهه 1990، IT نقش بیشتری را در تسهیل مدیریت دانش در سازمان‌ها ایفا می‌کند. IT ابزاری است که فناوری و اطلاعات را به صورت اهرمی به‌کار می‌گیرد تا بهره‌وری فرآیندها را افزایش دهد. سیستم‌های IT از زمانی که در دهه 1960 تعریف شدند، از استفاده شدن به عنوان ابزاری برای مدیریت داده‌ها و اطلاعات و برآوردن نیازهای گزارش‌دهی مدیریت، به مکانیزم‌هایی تبدیل شده‌اند که تصمیمات استراتژیک را اتخاذ کرده و همکاری میان نهادهای داخلی و خارجی را ارتقا می‌دهد.


یکپارچه‌سازی بهداشت و درمان در IT معمولاً تحت عنوان انفورماتیک سلامت در نظر گرفته می‌شود. انفورماتیک سلامت موضوع بسیار مهمی در صنعت درمان است. مشابه با مفهوم مدیریت دانش، هیچ یک شامل مهندسی فرآیند کسب‌وکار نمی‌شوند. از این گذشته، هدف پنهان شده در انفورماتیک سلامت، اتوماسیون کردن فرایندهای موجود برای افزایش کارایی است. انفورماتیک سلامت قصد دارد تا ارزش درمان و خدماتی که موسسات به بیماران ارائه می‌دهند را ارتقا دهد.




سیستم های اطلاعاتی بهداشت و درمان


به دلیل وجود انفورماتیک سلامت، برخی راه‌کارهای IT مدیریت دانش در صنعت بهداشت و درمان پیاده‌سازی شده‌اند که مشابه با راه‌کارهای دنیای کسب‌وکار است. به عنوان مثال، مؤسسات پزشکی ابزارهای مدیریت محتوا نظیر ذخایر بر مبنای مدیریت پزشکی و درس‌های آموخته را به‌کار گرفته‌اند. به‌علاوه، سیستم‌های مدیریت یادگیری مبتنی بر وب که دارای کلاس‌های آنلاین و ویدئوهای آموزشی برای آموزش بیشتر متخصصان پزشکی است نیز به‌کار گرفته شده‌اند. سرانجام، درجه متغیری از سیستم های ارتباطی یکپارچه به‌کار گرفته شده‌اند تا انتقال دانش از طریق تکنیک‌های بیرونی‌سازی و مشارکتی تسهیل شده از طریق گفتگوهای ویدئویی و متن‌محور را ارتقا دهند.
در سال‌های اخیر، یک نوع رایج از سیستم اطلاعاتی درمان توسط بیمارستان‌های بسیاری پیاده‌سازی شده است. سیستم‌های ثبت پزشکی الکترونیک (EMR) و سوابق درمانی شخصی (PHR) توسعه‌یافته و موجب تغییر شکل سیستم ثبت برگه محور بیمار به سیستم الکترونیکی شده‌اند. داده‌های شناختی بیمار و اطلاعات درمان به یک فرمت الکترونیکی تبدیل شده که می‌تواند در دسترس کارکنان بخش درمان در یک بیمارستان جهت ارزیابی نتایج مختلف آزمایشات قرار گیرد. انواع داده‌هایی که می توانند در یک EMR یا PHR ذخیره شوند بسیار گسترده است. هنگامی که این داده‌ها یک جا جمع شوند، می‌توانند در قالب اطلاعات معناداری آنالیز و سازماندهی شوند. دو سیستم PHR و EMR در میان ارائه‌دهندگان مختلف خدمات درمانی که پروفایل بیمار کلی‌تری دارند، می‌توانند نسبت به قسمت‌های فردی داده‌ها به اشتراک گذاشته شوند. مثال‌های رایج از خوراک داده‌ها در یک PHR، نتایج آزمایشگاهی، تاریخچه پزشکی، آلرژی‌ها، بیماری‌های مضمن، گزارشات تصویری، اطلاعات ادعاهای بهداشت و درمان، بستری‌ها و غیره می‌تواند باشد.


همان طور که بیان شد، سیستم بهداشت و درمان در ایالات متحده نمی‌تواند با یک مفهوم جهانی که توسط آفیس NCHIT تعریف شده منطبق شود، که علتش نابرابری‌هایی است که در حال حاضر در میان ارائه دهندگان خدمات بهداشت و درمان وجود دارد. بدون استانداردسازی روش‌های درمان نظیر عبارات به‌کار رفته، فرمت گزارش‌دهی، و فرآیندهای سیستمی، توانایی سیستم‌های فناوری اطلاعات برای کار کردن یکپارچه همراه با سیستم‌های داخلی و خارجی چندگانه شکست خواهند خورد. دسترسی یا جریان اطلاعات، ممکن است به تنگنایی در استفاده از یک سیستم بهداشت و درمان تبدیل شود. تسهیلات پزشکی مانند بیمارستان‌ها به طور مستقل دارای مالکیت بوده و کار می‌کنند. آنها باید برخی موارد و قوانین پزشکی نظیر HIPAA که توسط نمایندگان دولت وضع شده را رعایت کنند. هرچند، به نظر می‌رسد هیچ درجه‌ای از اورژانسی بودن با توجه به استانداردسازی صنعت بهداشت وجود ندارد. پنل استانداردهای تکنولوژی اطلاعات بهداشت و درمان بر روی استانداردهای صنعت درمان کار می‌کند. علاوه بر این، بدون هیچ اجباری از جانب دولت ایالات متحده، یک معماری صنعت قالب هرگز توسعه نخواهد یافت. بیمارستان‌ها ملزم به ادامه تحمل بار عدم پیشرفت در به اشتراک گذاری اطلاعات مشارکتی هستند.




سیستم‌های تصمیم‌گیری بهداشت و درمان

ظهور سیستم‌های ثبت پزشکی الکترونیک فقط به عنوان جنبه‌ای از راه‌کارهای مدیریت دانش و فناوری اطلاعات بهداشت و درمان در جامعه پزشکی امروزه پیاده‌سازی شده است. در حال حاضر، مؤسساتی هستند که سیستم‌های ثبت پزشکی الکترونیک را راه اندازی کرده‌اند، و پس از آن دانش‌شان را با کدبندی و انتقال دانش صریح و ضمنی (از جمله روشها، فرآیندها و تجارب) در سیستم‌های پشتیبانی تصمیم بهداشت و درمان، تصفیه کرده‌اند.
سیستم‌های پشتیبان تصمیم بهداشت و درمان قابلیت توسعه و پاسخگویی به نیازهای بیشتر این حوزه را دارند. عبیدی و همکاران، هدف پیاده‌سازی سیستم‌های پشتیبانی بالینی را افزایش کارایی عملیات به‌وسیله هموارسازی دانش قابل مشاهده تعریف می‌کنند. با هموارسازی دانش قابل مشاهده، پزشکان در میان دیگر کارکنان می‌توانند با توجه به درمان بیمار، پیش‌بینی بیماری‌ها و بیان نگرانی‌های عملیاتی کسب و کار مانند هزینه را از طریق روشهای داده‌کاوی تصمیمات راهبردی، اتخاذ نمایند.


توسعه یک سیستم پشتیبان تصمیم از این نظر موفق بوده است، زیرا سازمان، مخزن ساختاریافته‌ای از دانش برای سیستم‌های طبقه‌بندی داروها، مصرف آنها و اطلاعات دیگر مانند روابط واکنشی بین مؤسسات دولتی و داروخانه‌ها را توسعه داده است. علاوه بر این، سازمان قادر به توسعه پایگاه دانش استفاده از نسخه بر اساس داروها برای مقاصد مالی و آنالیز ممیزی برای مشتریانش است. هر چند، بر اساس استفاده از این نوع برنامه، مشاهده شده که توسعه چنین سیستمی، بیمارانی که به دلیل روش‌های درمانی ناموفق به داروهای بیشتری نیاز دارند را نادیده می‌گیرد. بنابراین محتمل است که فرایند کدبندی در توسعه استدلال منطقی، مستلزم اصلاح مداوم توسط خبرگان دانشی باشد. همان طور که داده‌ها و اطلاعات به طور پیوسته توسط مؤسسات پزشکی جهت ارزیابی و پوشش‌دهی، ارسال می شوند، سیستم‌های پشتیبان تصمیم بهداشت و درمان باید دائماً با استدلال منطقی مناسبی به روز رسانی شوند.




کدبندی دانش بخش بهداشت و درمان


پیاده‌سازی طرح‌های مدیریت دانش و سیستم‌های مرتبط با فناوری اطلاعات در بخش بهداشت و درمان بر خلاف دیگر طرح‌های مدیریت دانش در دیگر کسب و کارهاست. هرچند، روش‌هایی که دانش را کدبندی می‌کند، در واقع دانش ضمنی را در فرمت قابل استفاده‌ای سازماندهی می‌نماید.


برای کدبندی و انتقال این نوع دانش بالینی، لازم است روش‌هایی که در دیگر صنایع برای مدیریت دانش بکار رفته‌اند را هموار سازی نماییم. مثلا استخراج دانش ضمنی می‌تواند از خبرگان دانش به‌وسیله مصاحبه‌ها انجام شود. متناوباً توسعه دهندگان دانش نیز می‌توانند مدلی را توسعه داده و الزامات سیستم را بر اساس ارزیابی طرح‌های بالینی، جهت شناخت عناصر و روابط پزشکی رایج تعریف کنند. علاوه بر این، برای توسعه سیستم‌های پشتیبان تصمیم محور، توسعه دهندگان دانش به شناخت کاملی از دانش ضنی و صریح در روابط و پیامدهای بین شرایط و روش‌های درمان پزشکی نیاز دارند. بنابراین، قوانین تصمیم محور منطقی موجود، نیاز به توسعه دارند تا رویه‌های بالینی، روش‌ها و تجارب خبرگان دانشی را توسعه دهند.


بر عکس، پیاده سازی کنونی اکثر سیستم‌های ثبت پزشکی الکترونیکی دارای اطلاعات اضافی و ساختار نیافته‌ای هستند. بنابراین هموارسازی اطلاعات ثبت پزشکی الکترونیکی سیستم تصمیم محور با این نوع اطلاعات، دشوار می‌شود. تحقیقات نشان دادند که مدل‌های داده‌ و تصمیم، بیشتر از فرآیندها و تصمیمات منطقی مدل‌سازی باید برای توسعه استانداردهای پزشکی به کار روند، و از طریق استفاده از ابزارهای کسب دانش به استخراج، تبدیل و تعریف دانش ضمنی برای استفاده در ایجاد پایگاه داده‌های دانشی مبتنی بر درس آموخته ها، کمک کنند.






موانع پذیرش و انطباق مدیریت دانش


همانند هر پروژه IT، پیاده‌سازی سیستم‌های IT مدیریت دانش بخش بهداشت و درمان مستلزم پشتیبانی مدیریت ارشد و یک فرد متخصص است، فرد متخصص کسی است که فرآیندها، منابع و تماس‌های درون سازمانی کسب و کار کنونی را می‌شناسد. فرد متخصص معتقد است پروژه مدیریت دانش به نفع سازمان خواهد بود و منابع سازمانی را برای یک سیستم مدیریت دانش جدید از بازرسی تا به‌کارگیری حفظ می‌کند. به علاوه، محدودیت‌های زیرساخت IT در یک سازمان می‌تواند محدوده پیاده‌سازی‌های سیستم مدیریت دانش را محدود کند. هرچند، IT باید به عنوان حامی و تسهیل‌گر عمل کند در حالی که طرح‌های مدیریت دانش توسط اقدامات کسب و کار تکمیل می‌شود.


بزرگترین مانع برای موفقیت هر رویکرد مدیریت دانشی فرهنگ سازمانی است. این مانع در بر گیرنده چشم انداز سازمانی و دیدگاه فردی است. مثلا اگر مدیریت یک بیمارستان یا یک مجموعه درمانی از طرح‌ها و سیستم‌های مدیریت دانش بدون در نظر گرفتن کاربرانش استفاده کند، روی هم رفته موفقیت این کار می تواند به شدت تحت تاثیر قرار بگیرد. بنابراین، قهرمان دانشی باید همراه با حمایت مدیریت ارشد باشد تا همکاری کاربران را در توسعه چرخه عمر سیستم مدیریت دانش تشویق کند. ساختن یک سیستم مدیریت دانش مانند ساختن مجموعه‌ای از بهترین تجارب است و به مراقبت بسیاری نیاز دارد. با توجه به راه حل های مبتنی برIT ، خبرگان دانشی و دانشکاران باید در امور سیستمی و استخراج دانش دخیل شوند تا اطمینان دهند که سیستم نه تنها مطابق با هدف آن‌ها توسعه یافته، بلکه اهمیت روش‌ها و ابزارهای شان را نیز ارتقا دهند.


ترکیب یک فرهنگ سازمانی شامل پزشکان، پرستارها و دیگر کارکنان بخش اداری است. خبرگان دانشی که تسهیم دانش را رواج می‌دهند ممکن است با ذهنیت‌های مختلفی مواجه شوند. برخی محققان که در این زمینه کار کرده‌اند، به این نتیجه رسیده‌اند که برخی پزشکان که لزوما به تسهیم دانش اعتقادی ندارند ممکن است چالشی برای موفقیت طرح های مدیریت دانش به‌وجود آورند. طرح‌های پزشکی مرسوم به پزشکان به عنوان خبرگان دانشی نگاه می‌کنند که روش تشخیص و درمان بیماری‌ها را ارائه می‌کنند. با مستندسازی جزئی یا اطلاعات مستدل، پزشکان در موقعیتی قرار می‌گیرند که از طرح‌ها و اسدلال‌ها دفاع کنند. بنابراین، ایجاد سیستم‌های تصمیم‌محور در میان دیگر رویکردهای IT محور ممکن است با موانعی وابسته به ماهیت افراد مواجه شود. فرهنگ سازمانی در عمل شدیداً وابسته به پایداری طرح‌ها و متدولوژی‌های پزشکی است.




اثرگذاری مدیریت دانش

پیاده‌سازی طرح‌ها و سیستم‌های مدیریت دانش در صنعت بهداشت و درمان می‌تواند شکست خورده و یا موفق شوند. همان‌طور که در هر پروژه، به دلیل اینکه یک سیستم در جایی قرار می‌گیرد که از طرح‌ها و روش‌های مناسب استفاده می‌کند، بدین معنا نیست که در زمینه قبول شدن سیستم و استفاده از آن توسط افراد موفق خواهد شد. متأسفانه، این یک ریسک غیر قابل اجتناب است. هرچند، اصول پیاده‌سازی مدیریت دانش در راستای تسهیل همکاری، افزایش اثربخشی‌های عملیاتی، حمایت از سرمایه فکری سازمان و اجتناب از میزان فرسودگی زیاد است.


در حالی که سنجش و اندازه‌گیری اثر مستقیم بر مؤسسات درمانی امری دشوار است. اداره هماهنگ کننده ملی سلامت و فناوری اطلاعات عناصر کمی را به عنوان معیارهای عملکرد معرفی کرده که قابل تعریف هستند. بر اساس ماموریت این اداره عناصر مذکور همراه با مزایای دیگر مدیریت دانش در قالب بهبود کیفیت خدمات درمان، کاهش هزینه‌های درمان، و بهبود هماهنگی اطلاعات در میان مؤسسات و پرسنل این صنعت تعریف می شوند.
کمیته بودجه و رفاه عمومی خلاصه جالبی از سیستم های بهداشت و درمان آمریکا را در سال های 2006 تا 2009 ارائه کرد. معیارهایی که قبلا ذکر شد از 24 عنصر مختلف متمرکز بر سلامت، کیفیت خدمات درمان، دسترسی به بهداشت و درمان و کارایی بیمارستان‌ها استفاده کرد. بر اساس نتایج این شاخص‌های کلیدی عملکرد، کمیته نتیجه گرفت که عملکرد کلی سیستم بهداشت و درمان آمریکا در سه سال آخر این دوره 3% افت داشته است. در همان زمان کیفیت کلی خدمات بهداشت و درمان نیز افت کرده اما میانگین هزینه برای سلامت هر بیمار 15% افزایش یافته است. به علاوه، این کمیته دریافت که پذیرش سیستم های ثبت پزشکی الکترونیک در میان پزشکان مراقبت های اولیه تا 46% در سال 2009 افزایش یافت که این‌ مقدار کمتر از پزشکان اروپایی با 60% پذیرش این سیستم ها بود.


به طرز شگفت انگیزی، آمار ارائه شده توسط CFC نتایج یک مقاله ژورنالی منتشر شده در ژورنال New England Journal of Medicine را در سال 2009 تایید می کند. این مقاله نشان داد که فقط 6/7 درصد از بیمارستان‌های آمریکا پیاده‌سازی سیستم الکترونیکی ابتدایی را در محل خود بیمارستان دارند. علاوه بر این ارزیابی‌های تحقیقاتی موانع ورودی سیستم‌های مدیریت دانش به صنعت بهداشت و درمان را نیز تایید کرد. به ویژه، بیمارستان‌ها بار قابل ملاحظه‌ای را برای پیاده‌سازی سیستم مدیرت دانش در آن زمان متحمل شدند.




نتیجه گیری


به طور کلی، پیاده‌سازی طرح‌ها و سیستم‌های مدیریت دانش موضوعی بسیار جالب در میان جامعه پزشکی و دنیای کسب و کار است. هر ساله مقالات متعددی درباره این موضوعات در بخش بهداشت و درمان منتشر می‌شود. هرچند، کمبود تجزیه و تحلیل‌های مفصل بر روی پیاده‌سازی واقعی و درس‌آموخته‌ها و اجرای مدیریت دانش مبتنی بر IT در صنعت بهداشت و درمان به چشم می‌آید. اکثریت مطالعات انجام شده و منابع دیگر درباره مدیریت دانش، بهداشت و درمان و انفورماتیک، بر روی نظریه‌ها و طرح‌های این مباحث متمرکز شده است. توسعه و ایجاد سیستم‌های ثبت پزشکی الکترونیک در حال حاضر به موضوعی جالب برای محققان تبدیل شده است. این تحقیقات وابسته به یک سیستم اطلاعاتی درمان استاندارد است. تحقیقات این موضوع دیدگاه‌های جالبی نسبت به امکانات، روش‌ها و طرح‌های مدیریت دانش در سیستم‌های بهداشت و درمان آتی ارائه می‌دهد.
موضوع رایج سرباری اطلاعات، در جامعه بهداشت و درمان نیز گزارش شده است. به نظر می‌رسد که رویکردهای اطلاعاتی بهداشت و درمان مانند سیستم‌های مدیریت ثبت پزشکی الکترونیک در بیمارستان‌ها بیشتر شایع شده است. آنها سرمایه و منابعی دارند تا از عهده چنین مسئولیتی برآیند. در سال 1994، شرکا یک سیستم ثبت مدیریت الکترونیکی از طریق InterSystems Ensemble را راه‌اندازی کردند. InterSystems ها یک رویکرد مبتنی بر وب هستند که امکان یکپارچه‌کردن چندین سیستم ثبت پزشکی الکترونیک و مخاذن داده‌های موجود که حاوی اطلاعات بیماران هستند را میسر می نماید.


قابل پیش‌بینی است که صنعت بهداشت و درمان در حال پذیرش و انطباق با طرح‌های مدیریت دانش و رویکردهای مبتنی بر IT است که تلاش می‌کند اثربخشی‌های عملیاتی را حفظ کرده و به‌طور مشارکتی اطلاعات و دانش را در میان بیماران و پزشکان به اشتراک بگذارد. هدف از پیاده سازی یک سیستم مدیریت دانش با طراحی خوب، کاهش ریسک‌های مربوط به روش‌های درمان و تشخیص پزشکی در آینده است. این موضوعی کاملاً امکان پذیر است که سیستم مدیریت دانش مشتری محور به مردم اجازه خواهد داد تا مطابق با نیازهای پزشکی‌شان به دانش درمان حرفه‌ای دسترسی پیدا کرده و به طور مجازی مشاوره بگیرند. در این صورت بیماران قادر به ملاقات با یک پزشک یا پرستار از راه دور هستند. آنها دیگر نیازی به برگزاری یک جلسه حضوری با پزشک نخواهند داشت. از زمان ظهور اینترنت، تغییراتی در مدیریت دانش پزشکی رخ داده است. مخاذن دانشی آنلاین مانند WebMD به طور قابل ملاحظه‌ای توسعه یافته تا دانش ضمنی را به طرز قابل درکی برای مراجعه دهندگان ارائه دهد. ویدیوهای آموزشی به انتقال دانش ضمنی کمک می‌کند. پیشرفت‌های بیشتر در زمینه سیستم‌های اطلاعات پزشکی مبتنی بر ابر و مخازن دانش بدون شک بیماران را قادر خواهد ساخت تا مشارکت بیشتری در تصمیمات درمانی خود داشته باشند.




 


درباره ما | ارتباط با ما | اخبار | محصولات | کارفرمایان | کتابخانه | مجله مطالعات مدیریت دانش | پرسشهای متداول | سایتهای مرتبط | تصاوير | همکاری با ما | نقشه سايت